Moe maar tevreden kan ik terugblikken op een geslaagd velomobieltreffen, het derde van de Limburgse Liggers. Het weer was goed, het eten was lekker en het was ook een toffe groep. Het is altijd fijn om nieuwe velomobielisten te leren kennen, en te zien wat zij aan hun fietsen hebben verandert. Het valt me ook op hoe divers de velomobielisten zijn, van Pastoor tot advocaat, opvoeder tot wapensmid, ambtenaar tot bediende, brandweerman. Zo zie je maar dat het echt voor iedereen is, en dat er voor iedereen wel een velomobiel bestaat.
De meesten moesten niet van zo ver komen, maar er waren er toch enkelen die meer dan 150 (iemand 250),km hadden gereden om tot ons te komen, waarvoor dank. Ik hoop dat deze mensen allen Nederlanders, niet teveel last hadden van de tegenwind op hun terugrit vandaag
Alles verliep op wieltjes (dom woordgrapje) en niemand heeft plat gereden.
foto's vind je op http://foto.limburgseliggers.be/#home, dit zijn enkel mijn foto's, die van de anderen moeten nog geupload worden.
Verder nog even dank aan iedereen die geholpen heeft om er een fijn weekend van te maken!
zondag 2 juni 2013
maandag 13 mei 2013
kop-staart aanrijding
Vandaag was ik met Eddy en Rik de tocht gaan verkennen voor het velomobieltreffen van onze club op 1 juni (zie www.limburgseliggers.be)
Op een bepaald moment was ik in mijn spiegels aan het kijken en zag ik dat ze niet zo goed afgesteld waren, ik bleef er in kijken en bots, tegen Eddy zijn Quest. We reden traag omdat we een rotonde over gingen (dus moest ik zeker niet bezig zijn met de stand van mijn spiegels maar moest ik op de baan letten, dom van mij).
Omdat ooit een wagen tegen de snuit van de strada gereden heeft, is die daar hersteld en extra stevig. Mijn fiets heeft niets (een kras op de sticker, valt niet echt op), Eddy zijn Quest heeft wat gelcoat verloren. Ik hoop dat de verzekering tussenkomt (familiale? verkeer?) en dat dat allemaal snel vooruit gaat zodat Eddy zijn Quest er weer zo snel mogelijk piekfijn uitziet.
Hieronder een foto van de schade
Verder was het een fijne rit, ik kijk nu nog meer uit naar het treffen.
Op een bepaald moment was ik in mijn spiegels aan het kijken en zag ik dat ze niet zo goed afgesteld waren, ik bleef er in kijken en bots, tegen Eddy zijn Quest. We reden traag omdat we een rotonde over gingen (dus moest ik zeker niet bezig zijn met de stand van mijn spiegels maar moest ik op de baan letten, dom van mij).
Omdat ooit een wagen tegen de snuit van de strada gereden heeft, is die daar hersteld en extra stevig. Mijn fiets heeft niets (een kras op de sticker, valt niet echt op), Eddy zijn Quest heeft wat gelcoat verloren. Ik hoop dat de verzekering tussenkomt (familiale? verkeer?) en dat dat allemaal snel vooruit gaat zodat Eddy zijn Quest er weer zo snel mogelijk piekfijn uitziet.
Hieronder een foto van de schade
Verder was het een fijne rit, ik kijk nu nog meer uit naar het treffen.
zondag 12 mei 2013
folie vizier bijgesneden
zoals de titel zegt, heb ik de folie wat bijgesneden om de vorm van het dakje beter te laten uitkomen.
De onderkant heb ik niet bijgesneden, hier twijfel ik nog over...
De onderkant heb ik niet bijgesneden, hier twijfel ik nog over...
zaterdag 11 mei 2013
zelfbouw dakje is af
Vandaag mijn eerste rit kunnen maken met het afgewerkte dakje. Diegenen die mijn blog volgen weten van een vorige post dat Rik dit gemaakt heeft en vinden daar ook de nodige uitleg over dit dakje.
Ik heb gekozen om mijn vizier te beplakken met spiegelfolie (wordt gebruikt bij het tunen van auto's), zalig om mee te rijden (heb er wel nog niet in het donker mee gereden) maar het zorgt er wel voor dat je de vorm van het dakje niet zo goed ziet vanvoor en ik vind het daarom iets minder mooi, maar zalig om mee te fietsen. Ik moet hier en daar wel nog iets zwart maken aan de binnenkant, om reflectie te beperken langs binnenuit.
Verder komt mijn muziekinstallatie komt nu ook weer beter tot zijn recht. Over het algemeen ben ik dik tevreden over het dakje. Een deflector was niet nodig, raar want ik zweet nogal veel. Bij stilstand wasemt het vizier wel aan, maar na enkele meters fietsen is dit ook weer weg. Het gewicht weet ik nog niet, maar ik zal het dakje eén van dees eens wegen. Maar genoeg gezeverd, hier komen de foto's:
Ik heb gekozen om mijn vizier te beplakken met spiegelfolie (wordt gebruikt bij het tunen van auto's), zalig om mee te rijden (heb er wel nog niet in het donker mee gereden) maar het zorgt er wel voor dat je de vorm van het dakje niet zo goed ziet vanvoor en ik vind het daarom iets minder mooi, maar zalig om mee te fietsen. Ik moet hier en daar wel nog iets zwart maken aan de binnenkant, om reflectie te beperken langs binnenuit.
Verder komt mijn muziekinstallatie komt nu ook weer beter tot zijn recht. Over het algemeen ben ik dik tevreden over het dakje. Een deflector was niet nodig, raar want ik zweet nogal veel. Bij stilstand wasemt het vizier wel aan, maar na enkele meters fietsen is dit ook weer weg. Het gewicht weet ik nog niet, maar ik zal het dakje eén van dees eens wegen. Maar genoeg gezeverd, hier komen de foto's:
dinsdag 7 mei 2013
Zelfbouw spiegelkapjes
De eerste twee spiegelkapjes zijn gisteren gegoten. Eerst had ik dus een positieve mal gemaakt: een omgekeerd ouderwetse fietslamp op een buis met buitendiamer 6cm. De naad opgevuld met hars en gladgeschuurd. In de binnenkant heb ik wat klei aangebracht om tot een dikker product te komen
Vervolgens deze mal gevuld met speciale siliconen om mallen te maken, deze er dus ingegoten , zo had ik een binnenmal. Vervolgens ook de positieve mal in een pvc buis gestoken en siliconen gegoten tussen de positieve mal en de buis, met onderstaand resultaat
Daarna de Polyerutaan (twee componenten plastic) tussen de twee mallen gieten. Eerst heb ik de mallen wel bespoten met een losmaakspray.
Na het verwijderen van de binnenste mal ziet het er zo uit:
en als je het er dan volledig uithaalt ziet het er zo uit:
het kapje moet nog lichtjes bijgeschuurd worden (ik ben nog aan het leren werken met deze producten, mijn mallen zijn nog niet perfect) maar ik ben tevreden. In de punt wordt een gat geboord zodat de camera er in kan, dan wordt het kapje op lengte gemaakt. De camera zal dus verwijderbaar zijn zodat ik, als ik niet film, er een lampje in kan plaatsen. Het linker en rechterspiegelkapje zullen identiek zijn, zo kan ik kiezen waar ik de camera plaats (links lijkt me logischer). Er is nog werk aan de kapjes, maar ik ben op weg. Wordt vervolgd...
Vervolgens deze mal gevuld met speciale siliconen om mallen te maken, deze er dus ingegoten , zo had ik een binnenmal. Vervolgens ook de positieve mal in een pvc buis gestoken en siliconen gegoten tussen de positieve mal en de buis, met onderstaand resultaat
Dan de binnenmal in de buitenmal gestoken
en mooi verticaal fixeren met iets dat ik de dag ervoor toevallig in een ijzercontainer vond. Ik weet niet waarvoor het dient, wel waarvoor ik het nu gebruik
Daarna de Polyerutaan (twee componenten plastic) tussen de twee mallen gieten. Eerst heb ik de mallen wel bespoten met een losmaakspray.
Na het verwijderen van de binnenste mal ziet het er zo uit:
en als je het er dan volledig uithaalt ziet het er zo uit:
het kapje moet nog lichtjes bijgeschuurd worden (ik ben nog aan het leren werken met deze producten, mijn mallen zijn nog niet perfect) maar ik ben tevreden. In de punt wordt een gat geboord zodat de camera er in kan, dan wordt het kapje op lengte gemaakt. De camera zal dus verwijderbaar zijn zodat ik, als ik niet film, er een lampje in kan plaatsen. Het linker en rechterspiegelkapje zullen identiek zijn, zo kan ik kiezen waar ik de camera plaats (links lijkt me logischer). Er is nog werk aan de kapjes, maar ik ben op weg. Wordt vervolgd...
zondag 5 mei 2013
in blijde verwachting
Ik ben in blijde verwachting,
na 4 weken wachten heb ik eindelijk mijn dakje terug (foto's volgen later). Nu moet ik alleen nog de scharnieren lijmen die zorgen dat het vizier ingesteld kan worden en klaar is Pieter. Dat wil niet zeggen dat ik niet bezig ben met andere dingen. Mijn mal voor mijn nieuwe spieglkapjes is aan het drogen en morgen kan ik mijn eerste kapje maken. In dit kapje zal normaal een pinker (richtingsaanwijzer voor de Nederlandse lezers, klingelateur in mijn dialect) hebben en een ingebouwde camera voor de ritten op te nemen. De camera zal ingebouwd zijn maar verwijderbaar zodat er ook een gewoon lampje ingeplaatst kan worden.
Verder ben ik ook bezig met een aerodynamische mal om op mijn dakje ook een lamp te voorzien. (valt toch beter op voor de auto's) Dan heb ik centraal een wit licht dat naarvoor schijnt en een rood licht dat naar achter schijnt. Tevens is er de mogelijkheid om hier een camera in te plaatsen. veel ideeën en projecten dus, foto's volgen nog, evenals mijn bemerkingen.
na 4 weken wachten heb ik eindelijk mijn dakje terug (foto's volgen later). Nu moet ik alleen nog de scharnieren lijmen die zorgen dat het vizier ingesteld kan worden en klaar is Pieter. Dat wil niet zeggen dat ik niet bezig ben met andere dingen. Mijn mal voor mijn nieuwe spieglkapjes is aan het drogen en morgen kan ik mijn eerste kapje maken. In dit kapje zal normaal een pinker (richtingsaanwijzer voor de Nederlandse lezers, klingelateur in mijn dialect) hebben en een ingebouwde camera voor de ritten op te nemen. De camera zal ingebouwd zijn maar verwijderbaar zodat er ook een gewoon lampje ingeplaatst kan worden.
Verder ben ik ook bezig met een aerodynamische mal om op mijn dakje ook een lamp te voorzien. (valt toch beter op voor de auto's) Dan heb ik centraal een wit licht dat naarvoor schijnt en een rood licht dat naar achter schijnt. Tevens is er de mogelijkheid om hier een camera in te plaatsen. veel ideeën en projecten dus, foto's volgen nog, evenals mijn bemerkingen.
zaterdag 13 april 2013
Strada Dakje
Al een week wacht ik volg ongeduld tot mijn fiets en dakje terug zijn van Tresignies, en ik zal blijkbaar nog een week moeten wachten. Mijn dakje is daar omdat er dezelfde sticker op komt als bij de rest van mijn fiets, zodat de tekening van de bloem doorloopt.
Rik, voorzitter van de Limburgse Liggers, is het afgelopen anderhalf jaar bezig geweest met het ontwikkelen van een dakje voor de Strada.
Dat van Wim Schermer past ook wel op de Strada, maar heeft dan een lelijke knik waar hij de smurfenmuts raakt. Het valt op dat dat van Wim ontwikkeld is voor een Quest. (Wim maakt me er in zijn reactie attent op dat dit dakje echt wel gemaakt is op een mal voor de Strada, bij deze wil ik dit rechtzetten) Het Sinner dakje heeft dan weer andere tekortkomingen, zo zijn die zijgaten niet echt praktisch...
Rik leerde alvast dat het ontwikkelen van een dakje niet zo eenvoudig is, een fotoreportage en zijn verhaal lees je op zijn site
http://www.rikkie-fotografie.be/fotogallery/Makingoffstradadakje/index.php
http://www.rikkie-fotografie.be/81.htm
er is ook een topic over op het forum van de Limburgse Liggers
http://www.limburgseliggers.be/forum/index.php/topic,963.0.html
Mijn standaarddekje had al langer magneten, wat zorgt voor een beetje meer gewicht maar het is zoooooo zalig, die velcro (klittenband voor de Nederlands lezers ;-) ) was ik zo beu. Ook het dakje en dekje zijn van Rik zijn voorzien van magneten. Het dakje zit aan het dekje vast met 1 mageneet en klittenband van 3M (het soort dat in elkaar klikt)
Het fijne aan het dakje van Rik is ook dat hij werkt met zijruiten die verwijderbaar zijn (lijkt me zalig in de zomer). Bij de overlapping met het grote vizier met de zijruitjes is er een kleine gleuf waardoor er frisse wind binnen kan. Wanneer ik met het groot vizier volledig gesloten reed kreeg ik toch voldoende ventilatie. Een systeem uitdokteren voor het openen en sluiten van het vizier was echter niet zo eenvoudig en heeft voor veel slapeloze nachten gezorgd, nu zijn we echter tot een aluminium schuifsysteem gekomen dat zowel praktsich als mooi is. Een systeem met klittenband zoals bij het dakje van wim ging niet omdat op dit vizier wat spanning gecompenseerd moet worden.
Op de onderstaande foto's zie je het eerste prototype van Riks dakje (foto's afkomstig van het forum van de LiLi)
Op dit prototype staat wel nog 1 groot vizier. Dit bleek echter te groot te zijn en was onstabiel wanneer je het lichtjes openklapte. Het vizier en zijruitjes dat ik heb, heb ik laten beplakken met spiegelfolie, zo is er geen inkijk in mijn fiets (ziet er lekker strak uit) maar belangrijker, bij nacht worden de lichten van de auto's teruggekaats en schijnen ze niet meer zo hard in mijn ogen. Dat is de theorie althans, ik heb het nog niet uitgetest.
Verder is de uitsparing in het dekje wat ruimer dan standaard, waardoor net als bij het dekje van Wim Schermer het wat makkelijker is om te drinken. Het is ook nog steeds mogelijk om een helm te dragen.
Voor de geïnteresserden onder jullie, Rik heeft helaas niet de intentie om dit dakje op de markt te brengen, het is een hobbyproject van hem geweest waarvan ik en Patrik (ook een Limbugse Ligger, http://baron-strada40.blogspot.be/) mee van mogen genieten. Jammer eigenlijk want het is echt een kunstwerkje, voor iemand zonder kennis van kunstoffen heeft hij prachtig werk geleverd, maar ook met veel hulp van Edje, de vorige voorzitter van de Lili die veel kennis heeft opgedaan vanuit de modelbouwwereld. Het is wel zo dat de dakjes steeds gespoten moeten worden, het lukt nog niet echt om een egale kleur te verkrijgen. Voor mijn dakje was dit niet nodig vermits het toch bestickerd ging worden.
Ik hoop volgende week foto's te kunnen posten van mijn Strada met alles erop en eraan, ik voel weer de zelfde spanning als toen ik mijn Strada voor het eerst ging halen, of voor het eerst zag toen hij bestickerd was.
De Belgische verdeler van Velomobiel.nl is trouwens ook een dakje aan het ontwikkelen (voor de Quest, maar zou ook op de Strada passen) foto: http://emvelomobiel.be/fotogalerij-3/prototype-emkap. Dit laatste zou wel commercieel op de markt moeten komen, maar voor meer info moeten jullie emvelomobiel maar zelf contacteren :-)
Rik, voorzitter van de Limburgse Liggers, is het afgelopen anderhalf jaar bezig geweest met het ontwikkelen van een dakje voor de Strada.
Dat van Wim Schermer past ook wel op de Strada, maar heeft dan een lelijke knik waar hij de smurfenmuts raakt. Het valt op dat dat van Wim ontwikkeld is voor een Quest. (Wim maakt me er in zijn reactie attent op dat dit dakje echt wel gemaakt is op een mal voor de Strada, bij deze wil ik dit rechtzetten) Het Sinner dakje heeft dan weer andere tekortkomingen, zo zijn die zijgaten niet echt praktisch...
Rik leerde alvast dat het ontwikkelen van een dakje niet zo eenvoudig is, een fotoreportage en zijn verhaal lees je op zijn site
http://www.rikkie-fotografie.be/fotogallery/Makingoffstradadakje/index.php
http://www.rikkie-fotografie.be/81.htm
er is ook een topic over op het forum van de Limburgse Liggers
http://www.limburgseliggers.be/forum/index.php/topic,963.0.html
Mijn standaarddekje had al langer magneten, wat zorgt voor een beetje meer gewicht maar het is zoooooo zalig, die velcro (klittenband voor de Nederlands lezers ;-) ) was ik zo beu. Ook het dakje en dekje zijn van Rik zijn voorzien van magneten. Het dakje zit aan het dekje vast met 1 mageneet en klittenband van 3M (het soort dat in elkaar klikt)
Het fijne aan het dakje van Rik is ook dat hij werkt met zijruiten die verwijderbaar zijn (lijkt me zalig in de zomer). Bij de overlapping met het grote vizier met de zijruitjes is er een kleine gleuf waardoor er frisse wind binnen kan. Wanneer ik met het groot vizier volledig gesloten reed kreeg ik toch voldoende ventilatie. Een systeem uitdokteren voor het openen en sluiten van het vizier was echter niet zo eenvoudig en heeft voor veel slapeloze nachten gezorgd, nu zijn we echter tot een aluminium schuifsysteem gekomen dat zowel praktsich als mooi is. Een systeem met klittenband zoals bij het dakje van wim ging niet omdat op dit vizier wat spanning gecompenseerd moet worden.
Op de onderstaande foto's zie je het eerste prototype van Riks dakje (foto's afkomstig van het forum van de LiLi)
Op dit prototype staat wel nog 1 groot vizier. Dit bleek echter te groot te zijn en was onstabiel wanneer je het lichtjes openklapte. Het vizier en zijruitjes dat ik heb, heb ik laten beplakken met spiegelfolie, zo is er geen inkijk in mijn fiets (ziet er lekker strak uit) maar belangrijker, bij nacht worden de lichten van de auto's teruggekaats en schijnen ze niet meer zo hard in mijn ogen. Dat is de theorie althans, ik heb het nog niet uitgetest.
Verder is de uitsparing in het dekje wat ruimer dan standaard, waardoor net als bij het dekje van Wim Schermer het wat makkelijker is om te drinken. Het is ook nog steeds mogelijk om een helm te dragen.
Voor de geïnteresserden onder jullie, Rik heeft helaas niet de intentie om dit dakje op de markt te brengen, het is een hobbyproject van hem geweest waarvan ik en Patrik (ook een Limbugse Ligger, http://baron-strada40.blogspot.be/) mee van mogen genieten. Jammer eigenlijk want het is echt een kunstwerkje, voor iemand zonder kennis van kunstoffen heeft hij prachtig werk geleverd, maar ook met veel hulp van Edje, de vorige voorzitter van de Lili die veel kennis heeft opgedaan vanuit de modelbouwwereld. Het is wel zo dat de dakjes steeds gespoten moeten worden, het lukt nog niet echt om een egale kleur te verkrijgen. Voor mijn dakje was dit niet nodig vermits het toch bestickerd ging worden.
Ik hoop volgende week foto's te kunnen posten van mijn Strada met alles erop en eraan, ik voel weer de zelfde spanning als toen ik mijn Strada voor het eerst ging halen, of voor het eerst zag toen hij bestickerd was.
De Belgische verdeler van Velomobiel.nl is trouwens ook een dakje aan het ontwikkelen (voor de Quest, maar zou ook op de Strada passen) foto: http://emvelomobiel.be/fotogalerij-3/prototype-emkap. Dit laatste zou wel commercieel op de markt moeten komen, maar voor meer info moeten jullie emvelomobiel maar zelf contacteren :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)








